ALAŞEHİR’DE TURŞU SUYU SİMİT KEYFİ

Manisa Alaşehir’de turşu suyu simit denince akla Celil Usta geliyor. 1970 yılında Konya’dan Alaşehir’e gelip yerleşen bardakta turşu suyunun mucidi İsmail Özalıcı’nın yeğeni olan Celil Özalıcı, dayı mesleğini 49 yıldır devam ettiriyor.

Alaşehir-MANİSA

2 Eylül 2019 // TogaMedya/İstiklal Gazetesi // 1754 // 2436

Alaşehir’in ana caddelerinde satılan simit-turşu suyunu tadanlar müptelası oluyor. Simit turşu suyu denince de akla ilk önce Celil Usta geliyor.

Alaşehir’de yıllardır turşuculuk yapan İsmail Özalıcı’nın aklına bardakta turşu suyu yanında da çıtır simit menüsü geliyor. Önceleri insanlar yadırgasalardı zamanla tadanlar müptelası oluyorlar. Kahve hanelerde simit-çay ne ise Alaşehir çarşısında da simit-turşu aynısı.

BİR BARDAK TURŞU SUYU, BİR ÇITIR SİMİT

Turşu suyunu tamamen organik maddelerden kendimiz üretiyoruz diyen Celil Usta; “Dayım yıllar önce Konya’dan Alaşehir’e gelip yerleşmiş. Daha sonra bardakta turşu suyunu keşfetmiş yanında da kara fırın çıtır simit.

Bardağın içerisine biraz sarımtırak olan turşu suyunu koyuyorum bir parça da salatalık tanesi. İsteyenlere acılı sos da döküyorum. Bir lokma simit, bir yudum acılı turşu suyu. Yemesi ne zevkli oluyor değil mi?

********************************************************

HOLLANDA'DA MOBİLYA SEKTÖRÜ

Remilux Meubel Groothandel'ın sahibi MUSTAFA EKİNCİ

- Remilux Meubel'in sahibi Mustafa Ekinci kimdir? Kısaca kendinizi tanıtır mısınız?

Benim adım Mustafa Ekinci. 1964 yılında Yozgat’ın Boğazlıyan ilçesinde doğdum. Babam Hollanda’da göçmen işçi olarak çalışıyordu, bende aile birleşmesinden dolayı 1979 yılında Hollanda’ya geldim. 15 yıldır mobilya sektörünün içerisindeyim. Bunun son 11 yılında Mobilya toptancılığı ile uğraşıyorum. Hollanda’da olduğu gibi Avrupa’nın diğer ülkelerine de dağıtım yapıyoruz.

- Ticari bir eğitim aldınız mı?

Hayır. Böyle bir eğitim almadım. Bildiğim kadarıyla mobilyacılık sektörüyle ilgili bir okulda yok. Belki ticaret okullarında ek ders olarak bu meslek üzerine bilgi veriyorolabilirler.

- Neden bu mesleğe yöneldiniz? İş tecrübeniz nedir?

Bu sektörde iş tecrübem yoktu. Tesadüfen bir arkadaşın aracılığıyla bu sektöre girdim. Rotterdam’da bir boru fabrikasında kaynakçı olarak çalışıyordum bir gün demin bahsettiğim arkadaşın halı mağazasında oturuyordum, arkadaşım; ‘ Ticarete atılmamın benim için iyi olacağını söyledi ve bu yönde beni manevi olarak teşvik etti. Bizde üç kardeş Den Haag’da mobilya mağazası açtık.
Allah şükür işlerimiz iyi gitti ve bir süre sonra kardeşlerim ayrılıp kendi mağazalarını açtılar bende toptancılık işine girdim.

- Neden toptancılığı seçtiniz? Mobilya sektöründe rekabet var mıdır? Şu an işler nasıl gidiyor?

Bir gün iş için İtalya’ya gitmiştim. Orada bir İtalya’nla tanıştım. Toptancılık konusunda beni ikna etti ve yardımcı oldu. Şu an Hollanda’da sayılı işyerlerinden birisiyiz. Her sektörde olduğu gibi mobilyacılıkta da rekabet var. Eskiden mobilyacılık işi İtalyanlarla Belçikalıların elindeydi. Ne zaman Çin bu işin içine girdi, her şey allak bullak oldu. Birde 2002 yılında Avrupa Birliği EURO para birimine geçince birçok sektörde olduğu gibi mobilyacılık piyasası da ekonomik sıkıntıya girdi. Bundan dolayı birçok perakendeci arkadaşımız mağazalarını kapatmak zorunda kaldılar.

- Bu sektörde güzel bir rekabet ortamı olduğunu söyleyebilir miyiz?

Şöyle söyleyeyim. Rekabet var ama buna tatlı bir rekabet denmez. Birbirleriyle didişme-uğraşma denir. Örneğin biz İtalyan’larla oturup model çiziyoruz, dizaynını yapıyoruz, ortaya bir model çıkartıyoruz. Daha bir ay geçmeden bir iki küçük değişiklikle aynısını piyasaya sürüyorlar. Bu durum haliyle üzücü bir olay. Kendi ürünlerimiz için patent almayı düşündük ama bu da kalıcı bir çözüm olmadı. Çünkü dokuz değişiklik olunca bir şey yapamıyorsun. Bu konuda Belçika’da bir arkadaş üç Türk firmasını mahkemeye verdi ama maalesef hiç bir şey tutturamadı.

- Mobilyaları genelde hangi ülkelerden alıyorsunuz?

Eskiden % 80 İtalya, yüzde % 20 Türkiye’den getiriyorduk. Ne zaman Çin pazarı açıldı tüm dengeler değişti. Şimdi yüzde yetmiş Çin’den geri kalanları da İtalya, Polanya, Türkiye ve Malezya’dan getiriyoruz. Çin’den ayda ortalama 20 konteynır mobilya geliyor, diğer Uzakdoğu ülkesi olan Malezya ile çok cüzi bir miktar ticari alış verişimiz var.

- Çin pazarı mobilya sektörünü de olumsuz manada etkiledi mi?

“- Evet” Dünya uyuyan devi uyandırdı. Çin, sadece mobilya sektörünü değil, tüm sektörleri etkiledi. Ticarette Çin’le başetmek neredeyse mümkün değil. Bunu sözle anlatmak çok zor, gidip görmek lâzım. Bizim orada ofisimiz var ve ben her üç ayda bir gidip geliyorum. Dediğim gibi Çin’le ticaret yapmak isteyen bir kişi oraları gidip piyasayı görmeli, tanımalı diyorum.

- Neden Türkiye'den mobilya almıyorsunuz? Veya neden Türkiye'den mobilya almayı tercih ediyorsunuz?

Bu üzerinde çok konuşulacak bir konu. Elbette gönlümüz Türkiye ile çalışmak istiyor ama bizim insanımızla çalışmak çok zor. Bakın, 11 yıldır İtalya ile kesintisiz çalışıyorum. Şu ana kadar hiçbir sorun yaşamadım. Karşılıklı güven var, satışla bitmeyen dostluk var, ticari dengeler tam yerine oturmuş vaziyette. Ama Türkiye’deki bir firmayla 6 aydan fazla çalışamadım. En başta zamanında malı teslim etmiyorlar, kaliteyi tutturamıyorlar, birde sık sık fiyat değiştiriyorlar. Bu da ticari alış verişi olumsuz etkiliyor.

- Son dönemde toptan satış yapan mobilyacıların arttığı gözlenmekte. Bunu olumlu olarak değerlendirebilir miyiz? Bakın, Avrupa'nın birçok yerinde olduğu gibi Hollanda'da etnik pazar genelde aynı iş dallarına yönelmekte. Bu da pazarı daraltmakta. İleriye yönelik düşünüldüğünde bir sıkıntı olma olasılığı yüksek. Araştırmalarda bunu göstermekte. Sizce neden genelde aynı iş dallarına yönelinmekte?

“- Hayır” Bunu olumlu olarak değerlendirmiyorum. Bir örnek vereyim, bizim milletimiz birisi bir işyeri açtı ve o iş de tuttu muydu herkes o işe hücum ediyor. Her işin bir pazar payı var, kâr marjı var ona dikkat edilmiyor. Şu an Rotterdam’da altmışa yakın mobilya mağazası var, hâlâ da açılmakta. Bu da tatsız bir rekabeti getiriyor. Aslında onun adına rekâbet denmez birileri birilerinin işine sekte vuruyor denir. Böyle olunca da ekonomik gücü zayıf olan firmalar maalesef kapanmak zorunda kalıyor.’

- Sizce en iyi müşteri kimdir? Türk tüketiciden memnun musunuz?

Bence en iyi müşteri peşin ödeme yapandır. Avrupa’da doksanbeş Türk müşterim var bunun yanı sıra Hollandalı, Faslı, İranlı ve İtalyan bayilerim de var. Türk tüketicilerden memnunum dersem yalan olur, çünkü birçokları zamanında ödeme yapmıyor. Tabii bu sorun Hollandalı ve Faslılar içinde geçerli ama onlarda oran çok az. Bu açıdan peşin çalışmak prensibim ama bu her zaman mümkün olmuyor.

-Hollanda'da değişik iş adamları dernekleri var. Sizin sektörde de böyle bir dernek var mı? Sizce bu dernekler sorunlara çözüm arayışında mıdırlar?

İş adamları derneğine üye değilim. Çünkü mobilya sektöründe böyle bir dernek yok. Türkler arasında kurulması da çok zor görülüyor çünkü herkes ayrı baş çekiyor. Bir araya gelip istişarede bulunulamıyor.

-Başka bir derneğe veya vakıfa üye misiniz? Veya neden üye değilsiniz?

Rotterdam’ın GZL-Delfshaven Futbol kulübüne üyeyim ve son 4 yıldır da genel başkanlığını yürütüyorum. Kulübümüzün 516 üyesi var ve KNVB’nin Güney Hollanda bölgesinde mücadele etmekteyiz. Maçlara çocuklar, gençler ve büyükler kategorisinde 24 takımla katılıyoruz.

-Mustafa bey, umut ediyorum sizinle sporla ilgili ayrı bir röportaj yapma fırsatımız olur. Mobilyacılık sektörüyle ilgili verdiğiniz bilgilerden dolayı teşekkür ederim.

Mobilyacılık sektörüne gösterdiğiniz ilgi ve alâkadan dolayı, bende size ve şahsınızda Platform Dergisine çok teşekkür ederim.

Röportaj: Mustafa Toga
Fotoğraf: Ömer Yalın
………………………………………………………................……………….
Platform Dergisi :
Hollanda Genelinde Dağıtım Yapılan, Aylık Türkçe Dergi